Facebookgenerasjonen

Er det eit fareteikn når store delar av tankevirksomheten vert brukt for å komme på ei slagkraftig setning for statusfeltet mitt, slik at eg er meir morosam og får fleire kommentarar enn dei 595 venene mine? Eller at eg venter på at vener skal logge seg på Facebook-chat'en slik at eg kan snakke med dei - i staden for å ringe eller sende ein sms?

Eg kom til å undre ein dag eg stod og vaska opp og tenkte ”Jill is…” hmmm kanskje ”Jill har ikkje oppvaskemaskin og må vaske opp for hand”.. Nei, ”Jill treng ein handy man som er god på kjøkkenet..” Det var då alle varsellampane blinka raudt. Eller var det kanskje blålystet frå ambulansen utanfor. Ein av fordelane med å bu eit par hundre meter frå legevakta.

Det verste er at eg har byrja gløyme kva eg gjorde før Facebook. Tenk at det skulle gå så langt at eg skulle seie ”Før Facebook”. Det er nesten like epokeavgjerande som ”før mobilen” eller ”før internett”. Og for underteikna kjennest litt vemodig at er så gammal at eg hugsar begge deler. Dei første åra eg budde på hybel (det heitte det då, før ”studioleilighet” vart eit moteord), måtte eg faktisk låne telefon av husverten (sjølvsagt mot betaling) eller bruke telefonkiosk. Men tilbake til tida før Facebook. Eg ønsker meg tilbake til den gongen eg var 20 og definert som del av Dessertgenerasjonen. Eg vil gjerne vere ein Crème brûlée.

Fredag kom plutseleg!

Plutseleg fredag. Utan at eg heilt har fått med meg kva eg har brukt veka til. Men no er det atter helg og vår i lufta. Ein ny vår, som det heiter så fint. Eg tar fram støvsugaren og opnar ei flaske øl.
Eg kjenner meg som då eg var 16, på tide å finne fram dongerijakka (det var det den heitte då). Den fine steinvaska med overflod av små lommer med småstein som aldri heilt forsvann. Gå tur med klassevenninnene og håpe at ein av dei kjekke guttane i tredje klasse på allmenn skal kjøre forbi. Kanskje han med Golfen. GTI til og med. Me høyrer han på ein kilometers avstand, for han har sub i bagasjerommet og The Shamen på full guffe.. Kanskje me kan gå til bensinstasjonen og kjøpe smågodt for siste rest av vekepengane, og myse mot dei tøffe gutta som står bak hjørnet og røyker, eller speler på speleautomatane.
Men eit brak vekker meg frå ungdomsminnene frå landsbygda, vaskemaskina sentrifugerer så alt oppå brasar i flisene. På tide å ta helgeoppryddinga. Så kan eg drikke vin og sjå på gutta på Garage i morgon.

Det boblar over

I dag boblar det over av kreativitet i mitt vesle hovud. Eg har så mange brilliante idear at det må vere noko gale. Eg ser kunstprosjekt i alt rundt meg og har strålande tankar om korleis eg skal møblere stove, kjøkken og soverom. Det er best eg ringer legen, eller kanskje eg skal stikke innom legevakta som ligg rett borti gata.. Men kanskje det rett og slett er det at eg har fått ut alt rotet frå boden i kjellaren som gjer heile skilnaden? Feng Shui i praksis?

Grøne fingrar

I løpet av vinteren har eg fått det til å spire og gro, trass i at det har vore fleire meter - eller i alle fall nærmare ein meter - snø her sidan desember. Men i kjøleskapet mitt er det gode vekstvilkår, viser det seg.

Me like..

.. mi lajki:
http://www.milajki.com/

Særleg dette haiarmbandet, som står heilt perfekt til tatoveringen min.

Digresjon

Fantasi er ein skummel ting. I blant har eg meir fantasi enn sjølvdisiplin og arbeidslyst. Eg sit i møter og tankane spinn fritt.
Løpekatt blir til apekatt, og snart er tankane mine ein heilt anna stad.
Det fins nok av rare uttrykk der eg arbeider. Ein kollega av meg er ganske fascinert av uttrykket Assistant Tool Pusher, som er eit anna namn på ei høgare stilling innan boring. Boresjef 2, eller noko i den dur. Altså oljeboring - ikkje boring i tannlegestolen. Og der er me inne på eit nytt tema. Ein ny digresjon. Tannlegestolen gir meg frysningar berre ved tanken, det samme hender om eg høyrer andre pusse tennene. Eg får gåsehud over heile meg, berre av lyden. Kanskje fordi eg assosierer dette med tannlegen. Og ordet gåsehud får meg til å tenke på gåsungar, altså knoppane på seljetrea. Og då er det vår. Og med våren kjem det fuglesang og skisesongen er snart slutt. Akkurat som dagens innlegg. Cougartown byrja nett på TVNorge, så då er det best å parkere PC'en. Til fordel for ny inspirasjon!


Apekatt: Min gamle bamse
Løpekatt: (C)transportutstyr.no



Gåsungar:
http://www.ungute.no/content.ap?thisId=500030136&language=0

Bakvendtland

Eg lever ofte i mitt eige vesle bakvendtland. Der kan alt gå an, som det heiter i barnesangen.
Sidan eg er realist (kan eg kalle meg det etter to semester med realfag på universtitetet?) trur eg ikkje på horoskop i vekeblad, særleg sidan dei truleg er skrivne av nyutdanna journalistar som treng skrivetrening. Men det gjeld berre når det står negative eller trivielle ting i horoskopet. Når det er positivt og lover eit blømande kjærleiksliv, pengar og suksess, då kan eg jo ikkje la vere?
Spøkelse trur eg ikkje på, men om natta når eg køyrer bil heilt åleine, kan eg ofte kjenne at det sit eit usynleg vesen bak meg, og merke det kalde gufset.
Og det luraste er at når eg ser ein kjekk mann på bussen, på toget eller på helikopteret heim frå nordsjøen, så går eg alltid rett forbi. Og sit meg gjerne med ho pratsomme dama som eg veit kjem til å mase om noko uinteressant heile vegen

Men i vinter har eg levd nesten tre månader i bakvendtland. I lag med rundt 253 599 andre innbyggjarane i Bergen.
Og vakrare bakventland kan ein ikkje leve i. I alle fall ikkje på dagar som denne, vinterferie med sol, snø - og snart besøk frå Sørlandet.

I Bakvendtland der øst er vest og fem og to er ni
Er alle barna sjelegla' når feri'n er forbi
De tropper opp på skolen for å ta et skippertak
Med skolesekk på magen sin og lueskugga bak

Ja i Bakvendtland der kan alt gå an
Der er de like tøysete og rare alle mann

Den første timen pleier de å synge lite grann
Da tar de siste verset av en sang de ikke kan
Og er det no'n som kan den skjenner lærer'n frykteli'
Og de må stå i skammekrok til timen er forbi

Ja i Bakvendtland der kan alt gå an
Der er de like tøysete og rare alle mann

Og sliter de med brøkregning og ikke får det til
Så kan de ta opp maten sin og spise hvis de vil
Og har de loff med sirup på blir lærer'n veldi gla'
Og skriver i anmerkningsboka pluss og meget bra

Ja i Bakvendtland der kan alt gå an
Der er de like tøysete og rare alle mann

Når tannlegen skal komme synes barna det er gøy
For han plomberer tenne med knekk og sukkertøy
I hjemmelekse skal de bare synge trallalla
Og varebind på bøkene har ingen lov å ha

Ja i Bakvendtland der kan alt gå an
Der er de like tøysete og rare alle mann

Når barna første dagen går til skolehusets grind
Så starter de i sju'nde klasse når de skrives inn
Så blir de flyttet nedover i klasser pø om pø
Og går ut ifra første klasse dumme som et brød

Ja i Bakvendtland der kan alt gå an
Der er de like tøysete og rare alle mann

Ja slik er det i Bakvendtland slik er det ikke her
Her starter vi i første klasse alle og enhver
Med skolesekk og varebind og sanger som vi kan
Blant annet denne nye vi har lært om Bakvendtland

Ja i Bakvendtland der kan alt gå an
Der er de like tøysete og rare alle mann